“Fietsen naar het werk is voor mij psychologisch. Tijdens de heenweg laad ik me op, op de terugweg helpt het mij om los te laten. Bovendien krijg ik er een gevoel van vrijheid van. Je hangt niet af van andere vervoersmiddelen. Dat ik me fitter voel en er blijkbaar – ik ben minder vaak ziek – een sterker immuunsysteem van krijg is een mooie bonus. Weer of geen weer, sinds 1996 ga ik elke dag met de fiets naar het werk. Vroeger werkte ik volcontinu en was dat minder evident. Waar het kon, reed ik toen wel mee met het georganiseerd busvervoer door naburige bedrijven.”

Profiel

  • Naam: Dries Overlaet
  • Leeftijd: 55
  • Functie: Vakbondswoordvoerder & veiligheidsraadslid
  • Bedrijf: Evonik

Verwezenlijkingen

  • Woon- en werkfietser door weer en wind
  • Gebruiker van de veerdienst
  • Voorvechter van de fietsvergoeding
  • Dienaar van ‘Koning Fiets’

“Ooit ben ik als kind door de Kennedytunnel ,de Zandvliet en de Berendrechtsluis gewandeld voor de opening. Dat is mijn vroegste havenherinnering. Veel van mijn vrienden zijn er aan de slag. Buiten dat er een Flandria rondvaart, zijn mijn twee kinderen minder vertrouwd met wat er in de haven leeft. Ze gaan wel voorbeeldig met de fiets naar school.”

Valpartij door slecht fietspad

“In 1999 had ik vlak voor mijn vakantie een zwaar fietsongeluk. Door de slechte staat van het fietspad, werd ik over een afsluiting van een brug gekatapulteerd en kwam acht meter dieper naast een spoorweg terecht. Dankzij een getuige ben ik vlug in het ziekenhuis beland, anders had het een ander verhaal geweest, want ik was in een kritieke toestand.”

“De fietsinfrastructuur is de laatste 15-20 jaar verbeterd. Er zijn nog onveilige plaatsen, maar daar is een meldpunt voor en dat wordt goed gebruikt. Voor de rest blijft het uitkijken voor spoorwegovergangen, sluizencomplexen en bruggen. Zalig fietsen in de haven is alleen in het weekend mogelijk vrees ik. De enige plaatsen waar je vlot door kan zijn de rechte fietspaden, zoals dat van de Scheldelaan. Je gedragen als zwakke weggebruiker is hier in de haven niet aan de orde.”

Sfeer op het veer

“Meestal fiets ik alleen. Dan kan ik mijn eigen tempo kiezen en het overzicht bewaren. Voor een elektrische fiets ben ik nog te fit. In groep fietsen vind ik gevaarlijker, dat is de reden waarom ik na twee keer proberen bij de wielerclub afhaakte. Onderweg kom ik wel steeds een collega tegen en over de jaren heb ik enkele lotgenoten leren kennen, die mee stonden te wachten totdat de Lillobrug neerging (lacht). Dat kan al gauw een half uur duren, dus ik hoef je niet te vertellen hoe blij alle fietsers hier zijn dat het veer terug uitvaart! Via de brug oversteken was altijd op goed geluk en daar kreeg je stress van, zeker als je daardoor te laat op je werk kwam.”

“Met de heropening van het veer aan de Lillobrug zijn we dan ook opgetogen. De sfeer op het veer is optimaal. Soms spreken we met enkele fietsers af, zodat de veerman meerdere mensen ineens kan vervoeren. Zowel de reizigers als de veermannen lachen heel wat af of maken praatjes. Ze zijn heel aanspreekbaar, ikzelf heb al vaak de bezettingsgraad en eventuele verbetermogelijkheden, zoals de veiligheid van de steigers en de aanvankelijke uurregeling, met ze besproken. De bevindingen mailde ik naar Port Of Antwerp, dat ging steeds heel vlotjes, ze kennen mij daar al (lacht). Zeeziek? Eén keer, op een zeilboot, maar op het veer heb ik daar nog niemand last van zien hebben.”

Stimulans voor fietsgebruik

“Moest het veer eind oktober weer uit dienst gaan, weet ik zeker dat iedereen die het gebruikt dat enorm spijtig zou vinden. Het is een initiatief dat mensen motiveert om met de fiets naar het werk te gaan, dat is de bedoeling, toch? Ik merk het bij mijn collega’s, dat zij meer en meer geneigd zijn om de fiets te nemen wegens de toenemende verkeersdrukte in en rond de haven. Bij deze toch een boodschap aan zij die daarover beslissen, ik hoor alleen maar positieve reacties op het veer.”

“Mag ik als havenheld voor mobiliteit misschien een suggestie doen voor een eventuele volgende planning van een Tijsmanstunnel? Een fietskoker naast de spoorwegtunnel. Destijds hebben we een mailingactie gevoerd bij een groot aantal fietsers, maar gouverneur Paulussen kon daar toen geen gevolg aan geven, omdat de planning was afgerond.”

Van gereedschapsmaker tot vakbondswoordvoerder

“32 jaar al werk ik bij Evonik. Ik ken heel veel collega’s en heb me daar steeds op mijn plaats gevoeld. Er hangt een sociale sfeer, al verandert die wel eens door werkomstandigheden, besparingen, de impact van de nieuwe generatie en de nadelen van een beursgenoteerd bedrijf te zijn. Van opleiding ben ik gereedschapsmaker en ik volgde daar in avondschool een cursus zelfstandig loodgieter bij. Na mijn ongeval  ben ik een heel andere taak gaan vervullen bij Evonik. Eerst deed ik aangepast werk, nadien werd ik vakbondswoordvoerder van ACV. In die functie kom ik op voor mijn collega’s en vraag gesprekken  met leidinggevenden als dat nodig blijkt. Voor het ACV zetel ik ook in verschillende besturen, waaronder het nationale, dus met dat vakbondswerk heb ik beide handen echt wel vol.”

“Daarnaast kon ik als lid van het veiligheidscomité, de ondernemingsraad en de Europese raad van Evonik o.a. een fietsvergoeding in de collectieve arbeidsovereenkomst afdwingen. Die ervaring met onderhandelen heeft er zeker toe bijgedragen dat ik intussen twee jaar politiek actief ben bij CD&V. Onze partij staat voor ‘koning fiets’ en dat sluit natuurlijk prima aan bij mijn persoonlijke standpunt. We organiseerden al twee jaar een fietsbeurs en startten ook de actie ‘Veilig Terug Naar School’. Andere punten waar ik als partijvoorzitter in Kapellen rond werk zijn werkgelegenheid en vooral zichtbare en verborgen armoede.”

Doe mee!

Vrachtwagens, tractoren, bussen, auto’s… op de wegen in en rond de haven van Antwerpen rijden de voertuigen voortdurend af en aan. Om een verkeersinfarct in het hart van de economische welvaart te vermijden, introduceert Ontwikkeling Havengebied Antwerpen vele duurzame mobiliteitsoplossingen voor een vlottere bereikbaarheid.

Havenhelden zoals Dries rijden vooraan op weg naar nog meer mobiele meerwaardes. Zij halen het haventransport uit de file en sturen het via tunnels, waterwegen of treinsporen naar hun bestemming. Zichzelf besparen ze de verkeersellende door thuiswerk, georganiseerd vervoer of in het geval van Dries verplaatsingen met de tweewieler langs snelle oversteekplaatsen.

Zoals Dries zijn er nog meer mensen, die zorgen dat het havengebied vlot en veilig bereikbaar is. Ken jij iemand die regelmatig naar het werk fietst, vaart of loopt? Of iemand die alternatieve transportkansen benut? Misschien ben jij zelf zo iemand? Nomineer jouw havenheld en wij mobiliseren een welverdiend eerbetoon!

Start typing and press Enter to search