“In het bedrijfsleven merk ik weleens dat er op bepaalde groepen negatieve etiketten kleven, gebaseerd op vooroordelen. Daar ben ik niet zo’n liefhebber van. Bij mij gaat het er altijd om dat iemand goed is in zijn werk, dat die persoon zijn werk leuk vindt en dat wij hem leuk vinden. Als die match er is, maakt het ons helemaal niet uit waar je vandaan komt.”

Profiel

  • Naam: Ellen Woud
  • Functie: HR-manager
  • Bedrijf: Seatrade
  • Leeftijd: 61

Verwezenlijken

  • Bedenker van nieuwe aanwerfmethode
  • Schepper van tolerante bedrijfsmentaliteit
  • Kansgever van vluchtelingen met talent
  • Kleikunstenares

Op date met vluchtelingen

“Juist daarom vind ik het niet zo bijzonder dat wij vluchtelingen kansen geven. Op de boekhoudingdienst kregen we een positie niet ingevuld. Via een jobdate leerde ik Talentenstroom kennen en toevallig belden ze mij net op of ik niet nog eens op jobdate wilde. Tijdens het gesprek kwam het uit hoe lastig we het hadden met die vacature en toen ze me erop wezen dat er onder de vluchtelingen best wel wat hooggeschoold talent zit, was ik meteen geïnteresseerd. “Waarom nodigen we hen eens niet uit op een jobdate hier bij ons”, stelde ik voor.”

“Dat vond Talentenstroom een verrassend concept. Via de VDAB nodigden we een zestal mensen uit voor een collectief gesprek. Eerst presenteerden we onze organisatie en daarna lichtte het afdelingshoofd de functie toe. Zo tussen je concurrenten zitten is een rare setting voor een aanwervingsronde, maar het voordeel was dat je direct zag wat werkte en wat niet. Aan wie onderling in een Arabische taal begon te praten, merkten we dat die het lastig had met Engels. Anderen probeerden dan weer  contact te leggen met ons. Dat stelde ons in staat om al een eerste selectie door te voeren.”

Nieuwe manier van werven

“Ik vond het hartstikke leuk om te doen. Het is een andere manier van werven en ik ben blij dat ik die ontdekt heb. Bij een volgende vacature ga ik wellicht hetzelfde procedé volgen. Bovendien was ik aangenaam verrast door de kwaliteit. Mustapha stak er voor ons bovenuit. Hem inlijven in het bedrijf heeft geen enkel probleem gegeven. De collega’s, de werkwijzen, de structuur… die moest hij net als elke andere nieuwe werknemer leren kennen. Daar hebben we een persoonlijk inwijdingstraject voor. Niemand heeft hier gedacht van “oh jee, een vluchteling, laat ik toch maar extra op mijn spullen letten.”

“Als iemand het heeft over vluchtelingen als mensen die onze baantjes willen afpakken of die aanslagen willen plegen denk ik: nou, je zult het maar moeten doen. Je eigen huis, vrienden en familie verlaten omdat je leven op het spel staat. Bij Seatrade werken 23 nationaliteiten, dus we zijn wel gewend om iemand van vreemde origine op te nemen.  Maar toch, als je een internationaal bedrijf bent, wat houdt je dan tegen om vluchtelingen in te schakelen?”

Valse naam op cv

“Veel van onze buitenlandse werknemers komen via ons overzeese netwerk bij ons terecht. Daarnaast merk ik dat het in een mum van tijd bekend geraakt is onder de allochtone gemeenschappen hier in Antwerpen dat wij niemand afwijzen op basis van diens land van herkomst. Helaas bestaan er blijkbaar bedrijven die dat wel doen. Daar kwam ik achter door in gesprek te gaan met sollicitanten, die niet al hun gegevens opgaven. Puur omdat ze al zo vaak op basis van hun exotische naam of geboorteplaats afgewezen zijn. Er heeft ooit letterlijk iemand gezegd dat hij eigenlijk anders heette. Dat hij een westerse nam opgaf om niet meteen uit de boot te vallen.”

“Juist vanwege onze multiculturele aard, kunnen we putten uit de diverse achtergronden van onze mensen. Zij kennen vaak de oplossing voor een probleem, omdat die oplossing in hun land van herkomst de juiste bleek te zijn. Natuurlijk reageert een Rus anders dan een Arabier. Net zoals een Belg anders reageert dan een Nederlander. Toen ik hier als Nederlandse begon te werken dacht ik bij mezelf dat ik ze daar wel even ging vertellen hoe we het gaan doen. Dat draaide anders uit, ik moest me helemaal integreren, net als Mustapha. Stel dat Mustapha hier in zo’n gewaad zou binnenkomen, dan zouden we hier wel even vreemd opkijken. Niet dat hij dat ooit gedaan heeft, hoor (lacht).”

De mens achter de façade

“Wat een persoon ook doet of zegt, ik zie altijd de mens achter de façade. Dat heb ik van mijn dochter geleerd. Ik heb twee kinderen van 29, een tweeling, waarvan mijn jongste dochter verstandelijk gehandicapt is. Zij week af van wat ik meegekregen heb als ‘de norm’. In plaats van naar die norm te zoeken, heb ik dankzij haar geleerd naar het menselijke aspect te kijken. Eerst het boek lezen en dan pas de cover bekijken. Dat gaat verder dan nationaliteit, ook als mensen ziek worden of een burn-out krijgen. Waar anderen al snel zouden zeggen: daar hebben we niets meer aan, probeer ik na te gaan wat de reden is waarom iemand doet wat hij doet of meemaakt wat hij meemaakt. Die capaciteit komt me goed van pas in deze functie.”

“Mijn voorouders hebben in de maritieme sector gezeten als machinisten op de kleine koopvaardij. Mijn vader was officier bij de marine en vertelde wel eens hoe hij alle wereldzeeën bevaren heeft. Toch was het voor mij geen bewuste keuze, maar nu ik erin zit en verhuisd ben, mag ik er niet aan denken om terug te keren naar een Nederlandse werkomgeving. Als ik niet internationaal kan werken, ben ik niet gelukkig. Dat en de bruisende dynamiek die hier hangt is beslist de reden waarom ik hier al 35 jaar werk. Hier is er constante bedrijvigheid. Die geeft me het gevoel dat ik echt deel uitmaak van een soort nieuwe wind die iets in beweging zet.”

“In mijn vrije tijd ‘klei’ ik. Potten bakken en sculpturen boetseren. Op een zeker moment volgde ik een opleiding ‘kunstzinnig dynamisch coachen’. Creatieve therapie zeg maar. Een heel leuke opleiding, die ik hier ook wel eens inzet op momenten dat er iets heel heftigs gebeurd is, zoals het overlijden van een collega. Bij die opleiding werd ook klei gebruikt en het leek me wel leuk om daar wat meer van te proberen.”

Doe mee!

VOLGENDE WEEK: de getuigenis van Mustapha. “Ik was financieel controleur bij verschillende bedrijven in Dubai, maar moest vluchten voor Hamas.”

Ruim 142 000 mensen werken direct of indirect voor de haven van Antwerpen. Haar efficiënte ligging vlakbij de Schelde is een absolute aantrekkingspool voor nieuwe bedrijven en daar speelt Ontwikkeling Havengebied Antwerpen op in door bijkomende ruimte voor havenontwikkeling te voorzien. Daardoor blijft zij een thuishaven voor een groot stuk van de Vlaamse werkgelegenheid.

Onder hen ook veel mensen van vreemde origine. Naast een job in een bruisende werkomgeving, grijpen zij de kans om zich ook op professioneel gebied in de maatschappij te integreren. In de maritieme sector zijn zij met hun talenkennis en ervaring met ‘exotische’ problemen een serieuze meerwaarde en dat potentieel wordt dankzij havenhelden als Ellen optimaal benut.

Ben jij of ken jij iemand die net als Ellen kansen creëert voor kansengroepen? Of iemand die voor ambiance op de werkvloer zorgt? Laat het ons weten en wij bewerkstelligen een passend eerbetoon!

Start typing and press Enter to search