Enkele weken geleden keurde de federale regering het eerste Belgische maritieme wetboek ooit goed. Bezieler van dat geschrift is professor en gespecialiseerd advocaat in het maritiem recht Eric Van Hooydonk. Daarmee leidde de veelgevraagde raadsman een zoveelste maritieme mijlpaal in juridisch waterdichte banen. Daarnaast schrijft Eric felbegeerde vakliteratuur, redde hij mee de Kogge en pleitte hij vurig voor een maritiem museum. Het verdict: een waardige afsluiter voor de Havenheldencampagne!

Profiel

  • Naam: Eric Van Hooydonk
  • Functie: Maritiem advocaat, auteur
  • Bedrijf: Eric Van Hooydonk Lawyers
  • Leeftijd: 53

Verwezenlijkingen

  • Docent en expert in het maritiem recht
  • Voorvechter van watererfgoed
  • Auteur van vakliteratuur over havenbeheer
  • Bedenker van maritieme bordspel Zeereuzen

“De haven en de scheepvaart heb ik altijd een fascinerende wereld gevonden, omdat die zo internationaal is en omdat die voordurend verandert. Vanochtend was ik bij een bedrijf aan de stukgoedkaai van het Vijfde Havendok waar ik nog een studentenjob gedaan heb. Alle hangars zijn daar weg en in de plaats staat nu een fabriek. Heel lang geleden heb ik eraan gedacht om aan de Hoge Zeevaartschool voor kapitein te studeren, maar mijn ogen waren niet goed genoeg. Dus ben ik rechten gaan studeren. Wel al met het plan om me te specialiseren in maritiem recht.”

Internationaal gegeerde expertise

“Toevallig kreeg ik les van voormalig havenschepen Leo Delwaide en mocht ik stage lopen op zijn advocatenbureau, dat gespecialiseerd was in maritiem recht. Toen Leo havenschepen werd, kon ik met hem werken aan de oprichting van het autonoom Havenbedrijf, dat aanvankelijk bij Stad Antwerpen hoorde. Nooit eerder was er een zelfstandig gemeentebedrijf opgericht, dus moesten we de statuten uit het niets bedenken.”

“Nog op vraag van Delwaide zat ik als onderhandelaar in de Vlaamse delegatie die de verdieping van de Schelde onderhandelde met Nederland. Financiën, timing, de verplichting van Nederland om mee te werken … over al dat soort zaken moesten afspraken gemaakt worden en het ging er behoorlijk intensief aan toe. Die verdieping was evenwel vitaal voor het voortbestaan van de haven van Antwerpen als wereldhaven. Uiteindelijk is het net op tijd gelukt en kon Antwerpen verder uitgroeien als containerhaven.”

“Moeilijke dossiers, waarvoor nog geen wetgeving of precedent bestaat, vind ik het interessantste. Doordat ik zo nauw betrokken was bij de Scheldeverdieping, heeft men mij gevraagd om te komen helpen in Azië, toen daar een soortgelijk verdrag moest onderhandeld worden over de Mekong-rivier. Nu nog werk ik heel dikwijls als raadgever in het buitenland.”

Napoleon-wetten uitgewist

“Een paar weken geleden heeft het federaal parlement het allereerste Belgische maritiem wetboek goedgekeurd. Dat heb ik de voorbije twaalf jaar samen met een speciaal daarvoor opgerichte commissie opgesteld. Dat was nodig, voorheen werkte men met teksten uit de tijd van Napoleon en Lodewijck XIV. Dat maritiem wetboek bepaalt bijvoorbeeld wie de kosten draagt om een gezonken schip weg te halen uit de kustzee of wie de rekening betaalt als vervoerde lading verloren of beschadigd geraakt.”

“Ons advocatenkantoor treedt alleen op in adviesdossiers en geschillen waarbij bedrijven en overheden betrokken zijn. Recent hadden we een zaak waarvoor we een overheid verdedigden die een schip had verplicht haar ruimen uit te kuisen, omdat zich daar nog schadelijke ladingresten in bevonden. De rederij was niet akkoord en presenteerde de factuur aan de overheid. Uiteindelijk hebben wij de zaak gewonnen.”

Pleidooi voor watererfgoed

“Daarnaast ben ik vele jaren voorvechter van ons watererfgoed geweest. Zo heb ik hard gestreden voor het behoud van de Doelse Kogge. De Kogge lag weg te rotten in open ijzeren bakken, waarin het onkruid vrij spel had. Ik ben daar met havenheld Paul Verbraeken heen gegaan en mede door zijn reportage heeft de minister beslist om de Kogge te redden.”

“Nog met Watererfgoed Vlaanderen heb ik geijverd voor een maritiem museum in Antwerpen. Dat was lastig, want politici hadden daar geen zin in. Om hen te overtuigen, maakte ik een vergelijkende studie over de voordelen die maritieme musea hebben voor de havenstad. Die studie heb ik in een boek gegoten en voorgesteld op een congres.”

“De zaal was te klein, zoveel enthousiasme was ervoor. Toen heeft het stadsbestuur beloofd om een maritiem museum te maken. Daarnaast kreeg ik het museumproject ook in het regeerakkoord van de uittredende Vlaamse regering. Het kostte me veel moeite om iedereen voor het idee van een maritiem museum te winnen, dat is natuurlijk eigen aan campagne voeren voor de goede zaak, maar het was het waard.”

Maritiem bordspel

“Liefst zag ik een echt ‘superstermuseum’, waarvoor toeristen van heinde en verre naar de stad komen. Zulke musea zijn winstgevende attracties, mits een goed businessmodel en een goed verhaal. Alleen moet je die attracties dan wel hebben. Er is de Kogge en ik heb een tijd geleden geprobeerd om de Congoboot Charlesville terug te halen. Dat is helaas niet gelukt, dus hopelijk vinden we een waardig alternatief om in dat superstermuseum te zetten.”

“Het idee voor het bordspel Zeereuzen heb ik in de douche gekregen (lacht). Daar heb ik mijn beste ideeën. Uiteindelijk heb ik het laten maken in China en naar hier laten komen met een containerschip, net zoals je in het spel moet doen. Het is lang geleden dat ik het nog gespeeld heb. Ik heb het vaak getest met mijn vrouw. Meestel kon ik winnen, maar niet altijd hoor. Dat is het teken dat het een goed spel is. Van de paar duizend exemplaren heb ik er nog enkele staan, dus wie ik daar blij mee kan maken; contacteer mij gerust.”

Gegeerde vakliteratuur

“Van mijn havenboeken is Soft Values of Seaports wellicht het populairste. Niet dat het vakantielectuur is, het is een zakelijk boek dat eigenlijk overeenkomsten heeft met jullie Havenheldencampagne. Het is een studie over wat havens kunnen doen om hun draagvlak te verbreden. Ik weet nog wat mijn vrouw zei toen ze de pallet hier kwamen leveren. “Wat heb je nu weer gedaan, die gaan hier binnen 20 jaar nog liggen.” Op één twee drie waren ze over heel Europa verspreid. Op dat moment hadden bijna alle havens problemen om draagvlak te creëren. Ik krijg nog regelmatig vraag naar een exemplaar.”

“Nog meer succes had mijn boek Strijd om de Stroom, een politieke geschiedenis van de Scheldeperikelen. Op twee maanden waren twee drukken uitverkocht. Het raakte in België en vooral in Antwerpen een gevoelige snaar. Antwerpen dankt inderdaad alles aan de Schelde. Momenteel werk ik aan een gelijkaardig boek over de Mekong, waaraan ik mijn hart even erg verloren heb. Vergeleken met de bijna 5000 km lange Mekong is de Schelde natuurlijk maar een beekje.”

Doe mee!

De Antwerpse haven draait al eeuwenlang mee als wereldhaven. Op haar oevers, dijken en omgeving is geschiedenis geschreven. Schepen en bemanningen van allerlei pluimage hebben haar wateren bevaren en daar historische sporen nagelaten. Daarom beschermt de haven haar erfgoed en ontvangt ze recreanten die van haar schatten willen genieten.

 

Havenhelden als Eric zetten zich hard in opdat erfgoedmonumenten de aantrekkingskracht van de haven verhogen. Door hen te bewaren en in het landschap te plaatsen, blijven de herinneringen aan vroeger aanwezig in de maatschappij en het collectief geheugen. Bovendien dragen ze bij tot een sociale samenhang tussen de streek en zij die er werken.

Start typing and press Enter to search