Vrijdag steekt influencer Liana Engibarjan van wal met een nieuw platform. Op de website www.ontdekdebinnenvaart.nl zal de vlogprinses van de binnenvaart het brede publiek nog vuriger enthousiasmeren over het schippersbestaan. Sinds de Rotterdamse over het échte leven in de binnenvaart begon te vloggen, groeide ze in geen tijd uit tot dé spreekbuis van de binnenvaart. Intussen telt ze ruim 15 000 volgers en haalde ze meer dan 2 miljoen views. Dat stelt haar in staat het voor haar collega-schippers op te nemen tijdens beleidsoverleg. Zonder #reclame.

Profiel

  • Naam: Liana Engibarjan
  • Functie: Schipper / vlogger
  • Bedrijf: Aqualiner
  • Leeftijd: 27

Verwezenlijkingen

  • Vlogt over diverse aspecten van de binnenvaart
  • Toont de binnenvaart zoals die is
  • Neemt het woord voor schippers bij officieel overleg
  • Leent verzorgingsproducten uit aan haar mannelijke collega’s

“Mijn website www.ontdekdebinnenvaart.nl zal in een zwart, goud en roze lay-out staan. Dat wilde ik absoluut. Zwart staat voor kracht, het stoere van de binnenvaart. Goud voor het vleugje pracht en praal, dat weinig mensen met de binnenvaart associëren, maar dat je aan boord dus echt wel aantreft. Het roze staat voor het romantische en een beetje voor mezelf (lacht). Ik heb een roze helm, roze handschoenen en een roze reddingvest, puur om een statement te maken. Thuis heb ik niks roze. Zwart heeft de boventoon, omdat de binnenvaart toch een mannelijke wereld is, maar het roze – de vrouw –  staat er tussen en past er prima bij.”

Uit de hand gelopen
“Het idee voor de vlog kwam er omdat de binnenvaart een personeelstekort kende. Dat is puur omdat mensen niet weten wat de binnenvaart is. Ze denken dat het elke ochtend vroeg opstaan is en dat je in een minibedje moet slapen in een smerige cabine. Toen dacht ik: ik ga drie vlogs maken. Eén van een containerschip, een tanker en een drogeladingschip. En dat is uit de hand gelopen (lacht). Maar ik vind het erg leuk, mensen reageren er positief op. Ik probeer elke dag wat te posten. Eén vlog per week en voor de rest foto’s met een woordje uitleg en een grapje erbij.”

“Vlog bevalt me het best, omdat ik veel meer uitleg kan geven al pratende dan door en tekst te schrijven. Plus, met een camera kan ik spontaan dingen laten zien. Daarmee breng ik mijn enthousiasme beter over. Je hebt ook echt contact. Je kijkt in de camera en praat rechtstreeks tegen de kijker. Wanneer de huidige generatie iets wil weten, kijkt ze naar video’s. Van alles bestaat een video. In het begin wist ik niet wat ik deed joh (proest het uit)! Ik zette hem erop en had wel honderdduizend fouten gemaakt. Mijn volgers waren zo tof om mij aanmoedigende tips te geven. Probeer er eens een tekst in te verwerken, of het geluid wat zachter te zetten. Dankzij hun tips worden mijn vlogs steeds beter.”

Natuurlijk en echt
“Hoe ik in de camera moest kijken hoefde ik niet te leren. Ik ben de selfie queen hé (lacht). De andere mensen die ik mee in beeld neem, geef ik van tevoren enkele tips. Onlangs was ik bijvoorbeeld bij een wat oudere man. Hij had geen idee wat hij moest doen en was heel zenuwachtig. “Weet je wat we doen”, stelde ik hem gerust, “we zetten hem nog even niet aan en tonen alleen hoe het eruit ziet op beeld. Je mag ook wel een keer naar mij kijken, maar toch vooral naar de camera.” Die vlog is waanzinnig leuk geworden.”

“Iedereen vindt het leuk om mee te doen. Het helpt dat ik van nature nogal vrolijk ben. Ik kan me voorstellen dat iemand er een beetje tegenop ziet om de vlog te doen. Ze zijn soms een beetje onzeker, dat ben ik ook, dat is iedereen. Als ze me dan ontmoeten, loopt het allemaal wel los. Het is de natuurlijke manier waarop ik het probeer over te brengen, die de vlogs zo sterk maken. Je ziet mij en eventuele andere mensen zoals we echt zijn.”

“Het is wat het is, ik doe geen ‘scènes’ opnieuw zoals in een film. Van tevoren overlopen we wat je wel en niet kan zeggen. Ik zeg soms ook ‘kut’ of ‘klote’, daar moet je op letten. Het is ook aangewezen dat ze hun haar, tanden en kledij een beetje verzorgen. Niet voor mij, maar anders kan ik het gewoon niet laten zien. Gasten op een tv-show moeten ook allemaal naar de schmink. Iemand die onverzorgd in beeld komt, mag dan nog zulke interessante dingen zeggen, achteraf zal het alleen maar over dat voorkomen gaan.”

Verschrikkelijke foto’s
“Zal ik je eens wat vertellen: ik háát social media. Maar echt, de druk die je je daarmee op de hals haalt om elke update van elke vriend gezien te moeten hebben en er maar beter een lieve reactie op geeft is belachelijk. Om de vlog extra te verspreiden heb ik toch maar een Instagram geopend. Maar ik post echt de meest verschrikkelijke foto’s van mezelf. Daarmee wil ik tonen dat je eens een slechte dag mag hebben. Als je meiden van 14 jaar bezig ziet op Instagram, met opgespoten lippen en neptieten, dat is niet normaal, hoor.”

“Mijn onderwerpen kies ik zelf. Vaak komt dat op het moment zelf in me op. Vorige week zaterdag was ik aan boord en ik zag daar roze trossen liggen. Daar móest ik iets mee doen. “Film maar”, zei ik terwijl ik probeerde om de tros rond de bolder te gooien. Toen ik mijn roze zwemvest gekocht had, daagde een volger mij uit om daarmee in het water te springen. “Weet je wat”, dacht ik, “als het echt heel warm weer is, ga ik een hele reddingsoefening filmen!” Ik heb het papiertje dat zegt dat ik iemand uit het water kan redden, maar het is leuker om te laten zien hoe dat dan werkt.”

“Op social media ben ik dan misschien ‘het dametje’, maar ik ben nog steeds schipper. Dat kan ik niet laten zien, omdat ik daar niet met een camera kan rondlopen. Ik vlog en blog alleen op mijn vrije dagen, je zal schrikken als je zou weten hoe die eruit zien. Gisteren was ik om 8uur op om iedereen na te bellen voor afspraken. Daarna ben ik aan boord gegaan van een schip, foto’s gemaakt. Daarna ben ik naar Alphaton gegaan voor een vlog. Vervolgens ben ik weer op een schip gestapt. ’s Avonds was ik nog aan het monteren. Om twee uur ben ik pas gaan slapen. Maar op één dag heb ik dan wel vijf dagen aan beeldmateriaal.”

Rond de tafel met havenofficials
“Jeetje, wees maar zeker dat ik nerveus was toen ik plots zo veel gevraagd werd als personality (lacht). Ik ben nog niet zo ervaren. Wanneer mensen mij uitnodigen, vraag ik eerst informatie. Dan begin ik rond te bellen naar collega’s: ik moet hierover iets vertellen, hoe ervaar jij dat, waar loop jij tegenaan? Zo kan ik hun verhalen en ervaringen aan de kaak stellen en er mee voor zorgen dat die problematiek, waar zij veel meer over weten dan ik, opgelost geraakt.”

“Op een bepaald moment zat ik als jonge schipper en als enige vrouw samen met politici en havenofficials aan tafel. Het ging over sensoren aan de kade die enkele jobs in de toekomst overbodig zouden maken. Zij waren er klaar mee en toen stak ik mijn hand op: “mag ik ook wat zeggen? Jullie hebben het over economisch onderzoek en over geld, maar waar is het maatschappelijk belang? Intussen volgen er wel mensen een opleiding tot zo’n baan die jullie overbodig willen maken.” Drie weken later was het havencongres en in de lezing over de sensoren stond expliciet dat er een maatschappelijk onderzoek was gebeurd. Dat vond ik heel gaaf, om te weten dat ik daarvoor gezorgd had.”

“Moeten de schippers mij dankbaar zijn? Goh, zij geven me heel veel informatie en prikkels, omdat zij weten dat ik op plekken kom waar zij niet kunnen komen. Dat klinkt arrogant, maar dat is nu één keer zo als je plots een bekende influencer bent. Het probleem komt vaak hierop neer: de beleidsmakers willen graag vernieuwen en vooruit kijken. Terwijl schippers liever niet te veel veranderen. Als de ene vooruit gaat en de andere blijft ter plaatse, wordt de kloof nog groter. Ik sta in het midden om ze toch bij elkaar te houden.”

Tussen kant en water
“Iedereen heeft hetzelfde doel, maar ze begrijpen elkaar niet. De scheepvaart is een besloten wereld. Ik snap dat ook: binnenvaartschippers zitten in een bepaald patroon dat ze niet willen doorbreken en daarom ligt verandering daar zo moeilijk. Ze zitten al die weken op het water en dan moet je op je vrije dag nog eens naar een overleg. Om diezelfde reden horen de ‘hoge heren’ het standpunt van de schippers niet. Daarom is het waardevol dat ik tussen hen zit. Ik kan veel informatie uit het veld oppikken en overmaken. Eigenlijk ben ik een tussenpersoon geworden tussen de mensen op het water en de mensen aan wal. Als ik niet naar die colleges of lezingen zou gaan omdat ik te jong ben, wie komt er dan voor ze op?”

“Naar de buitenwereld toe werken de vlogs in elk geval om het beeld bij te stellen. Jazeker, negen van de tien keer kom je aan boord een niet zo verzorgde man tegen. Maar die mensen zijn echt niet zulke bullebakken, integendeel, het zijn erg leuke mensen! Nu ziet men dat. Op een foto van een binnenvaartschip waar het interieur héél mooi was kwamen stomverbaasde reacties. “Het is daar mooier dan bij mij thuis. Als ik dat had geweten was ik gaan varen.” Dat is de reactie die ik wil.”

“Wat ik van andere vrouwelijke collega’s hoor en ook zelf merk is dat de bemanning ijveriger is als ze weten dat er een vrouw aan boord komt. Het verhaal dat ik ooit met twee mannelijke collega’s een gezichtsmaskertje heb gezet klopt (giert). “Wat ruikt dat lekker, helpt dat ook tegen mijn rimpels?” Geniaal! Dat is zoals ze zijn, ze durven mij dat soort dingen vragen. Of ze gebruiken mijn shampoos en conditioners, die ik dan leeg terug vindt.

Vaak in Antwerpen
“Er zit een keerzijde aan de populariteit. Op sommige vlogs komen ook negatieve reacties. Voor de vlog over het matrozenleven, opgenomen in Antwerpen trouwens, stond ik naast een motor, die niet aan het draaien was en had daarom geen oorkleppen op. Daar hadden ze natuurlijk wel wat op te zeggen. Officieel gezien moet je naast een motor altijd je oorkleppen dragen. Daaraan merkte ik wel dat ik me in de filmpjes strikt moet houden aan alle regels. Iedereen bekijkt de vlogs, ze halen tot een half miljoen views.”

“De vlog over de Virginia, die er superprachtig uitziet van binnen, nam ik op in Antwerpen. Op jaarbasis zal ik ongeveer 40% van de tijd in Antwerpen zijn, best vaak dus. In Nederland word ik vaak herkend op straat. Echt waar, dan hoor ik opeens iemand mijn naam roepen en als ik me omdraai, zie ik daar een volstrekt onbekende die met me op de foto wil (schatert). Dat is heel raar, maar ik ben daar heel nuchter in. Als iemand me enthousiast aanklampt ben ik heel enthousiast terug.”

Impulsieve beslissing
“Ik vind het belangrijk dat mensen mij direct kunnen aanspreken. Op elke post krijg ik reacties en privéberichten en natuurlijk zitten er daar ook bedenkelijke bij, maar ik probeer overal op te reageren. Uitnodigingen voor vlogs neem ik alleen maar aan als het over iets gaat dat verband heeft met de binnenvaart. Onlangs kreeg ik de vraag of ik een vlog wilde maken over waterbestendige mascara. Maar aan boord draag ik geen make-up. Dus dan mogen ze me daar nog wat geld voor bieden, daar begin ik niet aan. Een nieuwe radar test ik met veel plezier uit.”

“Bij mij was de binnenvaart een impulsieve beslissing. Destijds zat ik bij de zeescouting en dat vond ik ontzettend gaaf. Een vriend van mij volgde de opleiding binnenvaart  en ik zag een paar dingen in een cursus van hem die ik herkende en dat maakte mij heel enthousiast. “Ik ga me inschrijven”, zei ik. Weet je wat zijn reactie was? “Dat kan jij niet.” Dat moet je net tegen mij zeggen (schatert). Op het moment van de inschrijving, wilde ik nog overstappen naar de logistieke opleiding. Bij de logistiek stonden er meer dames in de rij, vandaar dat ik lang getwijfeld heb, maar uiteindelijk schoof ik toch bij de rij voor de binnenvaart aan. Oké, ze keken gek op dat er plots een dame in de rij stond, maar dat motiveerde me eens te meer.”

Sociaal leven
“Aanvankelijk leed mijn sociaal leven er onder. Ik moet dringend leren om de telefoon vaker weg te leggen. Je ziet hoe vaak die oplicht, ik krijg voortdurend berichtjes en ik vind het moeilijk om die te laten liggen. Maar het begint me meer en meer te lukken om tijd te maken voor mijn familie en vrienden. Ik zorg bijvoorbeeld dat ik op één dag materiaal heb waarmee ik meerdere dagen wat kan posten. Zo hoef ik niet elke vrije dag iets te doen.”

“Tegenwoordig is er overal internet op de binnenvaart om contact te houden. Een gezinsleven zit er voor mij niet in denk ik. Ik zou het heel raar vinden als ik tegen mijn kinderen zou moeten zeggen: “En nu gaat mama twee weken varen, doei.” Een liefdesleven? Ja, dat lukt wel. De man moet wel begrijpen dat hij je regelmatig moet missen. Ikzelf vind dat prettig, dat maakt je relatie heel spannend. Dan kijk je uit naar de dag dat je elkaar weer kan zien. Lana, mijn hond, mis ik wellicht het hardst. Zo erg dat ik vorige keer bijna een Jack Russel heb gekocht die op haar lijkt (lacht). Ja, dat is mijn kindje hoor!”

Doe mee!

Ruim 142 000 mensen werken direct of indirect voor de haven van Antwerpen. Haar efficiënte ligging vlakbij de Schelde is een absolute aantrekkingspool voor nieuwe bedrijven en daar speelt Ontwikkeling Havengebied Antwerpen op in door bijkomende ruimte voor havenontwikkeling te voorzien. Daardoor blijft zij een thuishaven voor een groot stuk van de Vlaamse werkgelegenheid.

Over sommige van die havenjobs bestaat een vertekend beeld. Dankzij mediagenieke vertegenwoordigers als Liana weet het brede publiek hoe het leven op de binnenvaart er écht uitziet. En dat die stoere bonken echt wel schatten van mensen zijn, waar je plichtsbewust op kan rekenen als puntje bij paaltje komt.

Zoals Liana zijn er nog havenhelden die beroepsgebonden stereotiepen doorprikken. Of die nieuwe jobs creëren en een aangename werksfeer zorgen. Wie is jouw havenheld(in)? Laat het ons weten en wij maken werk van een passend eerbetoon!

Start typing and press Enter to search