“Het conflict tussen Palestina en Israël ken je wellicht. Daar zaten wij dus middenin. Daarnaast is er in Palestina een intern conflict tussen Hamas-strijders en het regeringsleger. Wij staan aan de kant van de regering. Wegens die constante dreiging van de Hamas-strijders en het leven op gespannen voet met ons buurland Israël zijn we gedwongen om ons land te verlaten.”

Profiel:

  • Naam: Mustafa
  • Functie: Financieel controleur
  • Bedrijf: Seatrade
  • Leeftijd: 36

Verwezenlijkingen

  • Ervaren boekhouder en financieel controleur
  • Excel-expert
  • Vluchteling die het maakt in de haven en maatschappij
  • Familieman

Van vluchtelingenkamp naar Brussel

“Eerst ging ik naar een vluchtelingenkamp aan de luchthaven van Dubai. Mijn plan was om met heel mijn gezin naar Brussel te gaan en daar een woning te zoeken. De familieregularisatie in België is veruit de beste van Europa, dat was de hoofdreden waarom ik België koos. Dat, en het mooie weer (wij lachen). Echt waar, ik hou van de variatie, bij ons is het altijd snikheet. Omdat de familieregularisatie zo makkelijk is, leek het ons logischer dat ik eerst alles alleen voorbereidde en uitzocht. Zodra alles rond is, reist mijn gezin mij achterna.”

“In het begin was het zoeken, want ik wist niet wat een commissariaat of een gemeentehuis was, laat staan dat ik wist dat ik daarheen moest gaan. Evenmin wist ik hoe het er daar aan toe gaat. In Brussel spraken ze ook nog eens alleen Frans, dus ging ik naar Vlaanderen. Daar spreken ze meerdere talen. Sinds ik hier in april 2016 toekwam, hebben de VDAB en Atlas (integratie en inburgering in Antwerpen) mij enorm geholpen. Op een half jaar tijd was het allemaal geregeld: identiteitsbewijzen, mutualiteit, verzekering, registratie, arbeidsvergunning… ze hielpen me om mijn diploma’s gelijk te stellen, zodat ik hier kon werken.”

Verademing van een democratie

“Nu woon ik Antwerpen, in een appartement met twee slaapkamers, een hal, een keuken, badkamer en een living. Naast het weer vind ik de democratie hier een verademing. Ik ga ze hier niet vernoemen, maar dat is in vele andere moslimlanden heel anders. Daar heersen constante problemen tussen moslims en niet-moslims, tussen kleurlingen en blanken, culturen enzovoort. Dat merk ik hier niet, ik vermoed omdat het hoofdkantoor voor mensenrechten hier staat. Eerlijk waar, ik ben hier nooit iets tegengekomen dat ik verwarrend of onaangenaam vond. Op straat, bij de VDAB, hier op kantoor… ik word nergens uitgesloten.”

“Vrijwel meteen ben ik Nederlands beginnen te leren. Nadien ontmoette ik mijn VDAB-assistente Britt. Zij geloofde in mijn capaciteiten, ervaring en diploma’s en heeft me geholpen om hier een goede job te vinden. Zij bracht me in contact met Seatrade, waar ik met een groep van zes anderen in meeting zat. Daar praatten we eerst over de jobinvulling en daarna over onze persoonlijke werk- en studie-ervaringen. Ik heb een bachelordiploma boekhouden, dus wellicht hebben ze mij op basis daarvan gekozen (kijkt naar Ellen).”

Ellen: “Je professionele achtergrond was voor ons de trigger, net als je persoonlijkheid. Je kon jezelf zeer goed uitdrukken in het Engels, waardoor je de taalhandicap alvast overwon. Juist op je Nederlands staat nog wat haar, je weet wat ik daarvan vind (lacht).”

Reünie met vrouw en zoon op komst

Mustafa: “Daar ben ik mee bezig hé, wacht maar binnen één maand (lacht)! Dan komen mijn vrouw en mijn zoontje naar hier en gaan we samen les volgen. Lezen kan ik al en ik versta meer dan de helft van wat er gezegd wordt. Voor het vlot te spreken ken ik nog te weinig woorden. Maar ik beloof het, mijn zoon is nog maar zeven jaar en hij zal de taal sneller oppikken dan ik. Het zal nog zo zijn dat hij mij zal helpen (lacht). Mijn gezin is perfect op de hoogte van wat ik hier aan het doen ben. Ik bel ze elke dag.”

“Wat mijn ervaring betreft: ik heb eerst twee jaar als boekhouder in Palestina gewerkt. Daarna kreeg ik de kans om als boekhouder in Abu Dhabi te werken voor een internationale speler in de olie-, gas- en ijzersector.  Daar kreeg ik promotie tot chief accountant, wat ik acht jaar lang deed. Vervolgens keerde ik terug naar Palestina, waar ik aan de slag ging als financieel controleur voor een culturele vereniging. Dat was de job die ik had, toen ik besliste dat ik het land moest verlaten.”

Trucjes van de Excel-meester

“De werksfeer hier bij Seatrade is zeer vriendschappelijk. Het zijn allemaal very nice people. Ellen en mijn rechtstreekse baas hebben mij voorgesteld aan de andere collega’s met wie ik zou samenwerken. Zij hebben mij op hun beurt het systeem leren kennen en de werkwijzen uitgelegd. Andersom gaat het soms ook. Ik mag wel zeggen dat ik uitstekend ben in Excel-sheets. Daarin heb ik hen al enkele trucjes en minder bekend functies getoond, die ons het werk gemakkelijker of sneller maken. Mijn taak is de boekhouding verzorgen voor Streamline, één van de zijtakken van Seatrade.  Ik help mijn diensthoofd om hun financiële verrichtingen te controleren: reizen, rekeningen, boekingen, facturen…. Het principe van boekhouden is overal hetzelfde als je het mij vraagt. Het enige onderscheid zit hem in het systeem. Elk bedrijf heeft zijn eigen software. Zodra je het principe kent, heb je dat systeem ook vrij snel beet.”

“Omdat ik in Saoedi-Arabië geboren ben en gewerkt heb in zowel Palestina als de Emiraten ben ik gewend om met verschillende culturen om te gaan. In de Emiraten alleen al kom je zoveel nationaliteiten tegen… ze spreken daar ook gewoon Engels. In mijn vorige bedrijf ging ik ook al om met Indiërs, Zuid-Afrikanen, Amerikanen, Libanezen enzovoort. Die eerdere ervaringen maakten de integratie makkelijker.”

Uitdagend tramtraject van en naar kantoor

“In Palestina speelde ik biljart en hier wat verderop, naast de cinema, hebben ze een goede biljarthal, waar ik wel eens heen ga. Al is mijn grootste uitdaging nu om van het werk naar mijn appartement te geraken met de trams (lacht). Ik heb geen auto, dus ik doe daar één à twee uur over. Wanneer het openbaar vervoer staakt of het weer het toelaat, neem ik de fiets. Of ik de files niet bizar vond? Ben je al eens in de Verenigde Emiraten geweest? Daar sta je soms twee à drie uur voor hetzelfde verkeerslicht. En je heb geen keuze, want alle kantoren staan in Abu Dhabi of Dubai. Alle inwoners van de aangrenzende steden moeten er langs.”

Ellen: “Dat kan ik bevestigen. Toen ik daar was, kwam ik in een bizarre file terecht. Ze wilden een film opnemen letterlijk óp de baan. Plots stond daar een paard in het midden van de weg. Ze sloten de zaak daar doodleuk af, in volle spits! Uren en uren en uren!!”

Mustafa: “Daar schrik ik niet van. Hier vind ik dat de trams en ander openbaar vervoer aanzienlijk helpen om die verkeersknopen te ontwarren. In de Emiraten kan je geen vijf minuten op de bus staan wachten. De hitte is daar zo verzengend dat je dat niet volhoudt. Vandaar dat iedereen de auto neemt.”

Hulp voor achtergebleven familie

“Terugkeren naar Palestina zie ik me niet meer doen.  Ik heb hier nu werk, ik voel me aanvaard in jullie land, mijn zoon is nog jong en kan zijn leven hier in een veilige omgeving opbouwen. Al mis ik het soms nog wel. Mijn familie is daar nog, mijn vader en moeder, mijn zussen en mijn kleine broer. Ik probeer ze drie keer per week te bellen. Ik help hen ook, want hun situatie daar is niet ideaal. Mijn ouders zijn zeer oud en mijn jongere broer en zus wonen nog bij hen. Ze helpen elkaar, maar ze kunnen mijn hulp hard gebruiken. Zo is het leven nu eenmaal in Palestina. Ik ga mijn best doen om ze daar weg te krijgen. Ik hoop te kunnen groeien hier in het bedrijf, zodat ik mijn familie in Palestina nog beter kan helpen en ervoor kan zorgen dat mijn zoon en vrouw hier een goed leven krijgen. Tenzij er hier ook een oorlog uitbreekt (lacht) zou ik me hier graag vestigen.”

Doe mee!

Een bloeiende wereldhaven als die van Antwerpen brengt leven in de brouwerij. Waar er ambiance heerst, is het fijn wonen en Ontwikkeling Havengebied Antwerpen spant zich sterk in om die aangename leefsfeer te bewaren en te verbeteren.

Inspirerende succesverhalen als dat van Mustafa tonen aan hoe de recente vluchtelingenstroom een positieve invloed kan toevoegen aan het havengebied. Doordat de haven een poort van en naar de wereld is, kunnen vluchtelingen zich makkelijker integreren. Zowel professioneel als multicultureel zijn zij met hun talenkennis en ervaring met ‘exotische’ problemen een serieuze meerwaarde.

Ben jij of ken jij iemand die net als Mustafa een nieuw leven begon in het havengebied? Of iemand die voor ambiance in de streek zorgt? Laat het ons weten en wij verzorgen een passend eerbetoon!

Start typing and press Enter to search