Profiel

  • Naam: Silvia Colazzo
  • Functie: communicatiemanager
  • Bedrijf: Indaver
  • Leeftijd: 49

Verwezenlijkingen

  • Winnaar Duurzaamheidsaward
  • Woordvoerster van het eerste stoomnetwerk
  • Voorvechter van duurzame, milieuvriendelijke energie
  • Pianiste in wording

“Ongeacht wat sommige wereldleiders beweren, met de wetenschappelijke bewijzen die er zijn, kan je niet zomaar zeggen dat de opwarming van de aarde een fabeltje is. Ik lig daar wel wakker van, niet letterlijk, maar het is een spijtige zaak dat sommigen nog altijd tegenwerken. Maar we mogen ons niet laten ontmoedigen. Europa staat echt heel ver als het op materiaalrecuperatie, circulaire economie en duurzaam energiebeheer aankomt. We moeten de andere werelddelen proberen overtuigen. Zeggen dat we er toch niets aan kunnen doen heeft geen zin, iedereen moet binnen zijn mogelijkheden doen wat hij kan.”

Duurzaamheidsaward voor project dat nog niet af is

“Een award krijgen is altijd een aangename verrassing, maar hoewel Ecluse, waarvoor we de Duurzaamheidsaward kregen, inderdaad letterlijk nog in de steigers staat, is het wel een schaalvergroting van iets dat we wel al langer doen. We verbranden afval, daar komt warmte bij vrij en die warmte wordt in de stoomketel omgezet in stoom. Aanvankelijk genereerden we uit die stoom bijna uitsluitend elektriciteit en staken die op het net. Slechts een klein deel van de stoom leveren we rechtstreeks aan onze buur Ineos Phenol, via een leiding.”

“Ecluse kan je beschouwen als een uitbreiding van die ene leiding. Het idee is om een zo groot mogelijke hoeveelheid van de stoom rechtstreeks door te sluizen naar andere bedrijven. Dat is energie-efficiënter. Het probleem dat zich stelt bij de aanleg van een netwerk is dat je afnemers nodig hebt. Stoom kan je immers niet in een vat steken en bewaren.”

“Wanneer bedrijven aansluiten op Ecluse, zullen zij hun CO2-producerende  stoomboilers kunnen uitschakelen. In één klap gaat er 100 000 ton CO2 minder de lucht in. De kennis en de resultaten naar duurzaamheid en leefmilieu kenden we dus wel al en alle bewijzen lagen op tafel. Vandaar de dat de havengemeenschap ons, zij het vroegtijdig, de award toekende.”

Haalbaar dankzij overheidssubsidie

“Jaren geleden zochten we een eerste keer naar afnemers uit de Waaslandhaven. Interesse was er wel, maar financieel kregen we het niet rond. De bedrijven waren niet happig om mee te investeren in een netwerk wat hen uiteindelijk hetzelfde product zou opleveren als wat ze vandaag zelf produceren in hun gasgestookte stoomboilers. Een paar jaar geleden hebben we die rondvraag opnieuw gedaan en dienden, samen met de resultaten van ons haalbaarheidsonderzoek, een voorwaardelijk, gezamenlijk subsidiedossier in bij de minister. Daarin brachten we drie  argumenten aan, die het maatschappelijke belang voor Vlaanderen aantonen.”

“Ten eerste verankert Ecluse al die bedrijven letterlijk in de Waaslandhaven, wat wil zeggen dat er een relatieve werkzekerheid blijft voor duizenden mensen uit de regio. Plus, de energiekost van de energieverslindende bedrijven gaat fors omlaag, zodat er geld vrijkomt om de chemische sector te zien groeien. Als derde argument wezen we op de zegen die Ecluse is voor het leefmilieu. De minister heeft die argumentatie gevolgd en het project een strategische ecologiesteun van 10 miljoen euro toegekend.”

“Dat was voor de bedrijven het signaal om hun voorwaardelijk engagement om te zetten in een contract. Zelfs met die ecologiesteun kon het project enkel leefbaar gemaakt worden, indien we van iedere afnemer een tienjarencontract hadden. Daarin betalen ze ons een vast tarief, terwijl de energieprijzen elders sterk kunnen fluctueren. Je kan het vergelijken met een groepsaankoop met de hele wijk. Iedereen betaalt evenveel, ook verderop gelegen bedrijven waarvoor we veel meer buizen moeten trekken.”

Italiaanse roots

“Doordat Ecluse nu heel veel aandacht krijgt, vangt mijn  gezin dat ook op. Mijn tweede zoon van 20 studeert voor bio-ingenieur, dus hij heeft daar heel wat interesse in en probeert dat mee te integreren in projecten die hij moet doen. Ik heb nog een zoon van 22, die informatica aan het studeren is. De dochter van 16 zit nog in het middelbaar en het ziet ernaar uit dat zij net als ik talen zal gaan studeren. Engels wil ze absoluut studeren en ook Italiaans, omdat dat een familietaal is.”

“Daar komt mijn exotische familienaam dus vandaan, Zuid-Italië. Mijn vader was eigenlijk economische ‘vluchteling’. In Zuid-Italië was er begin jaren ’60 heel weinig werk en hij is met zijn twee broers richting noorden gegaan. Na tijdelijk werk in het noorden, Zwitserland en Duitsland, is hij in België terechgekomen.”

“Thuis moet ik toch af en toe eens ingrijpen wanneer bvb. de kinderen de airco aanzetten, terwijl ze evengoed een raam kunnen openen. Of de verwarming brandt mét de ramen open. Natuurlijk ben ik niet heiliger dan de paus, maar ik probeer toch om lampen niet onnodig te laten branden, het huis goed te isoleren en er liggen een paar zonnepanelen op mijn dak. Ik ben misschien net iets gevoeliger aan energieverspilling dan anderen, omdat ik daar dagelijks mee werk. Zelf aansluiten op Ecluse gaat niet lukken (lacht). Gewone huishoudens kunnen we niet bedienen. Via onze vestiging op rechteroever zitten we dichterbij wijken, daar zouden we warm water kunnen leveren, maar dat is nog niet afgerond.”

Elke joule energie uit afval halen

“Doordat we stoom op hoge druk en temperatuur willen leveren, is de afstand die we daarmee kunnen overbruggen relatief beperkt. Wie het verste van ons ligt, moet ook nog stoom van 400 graden onder een druk van 40 bar krijgen, anders kan die niet dienen als processtoom. Wij denken dat we kunnen leveren tot rechteroever. We hebben nog de helft van onze capaciteit over, dus er kunnen nog  veel meer bedrijven aanschakelen. Elke joule energie die in dat afval zit moeten we er maximaal uit halen. Grondstoffen en energie zijn te schaars geworden en zijn te waardevol om te laten verloren gaan.”

Toevallige openbaring

“Mijn droom was eigenlijk om Engels en Nederlands te gaan geven in het secundair onderwijs. Mijn eigen leerkracht Engels was mijn grote voorbeeld. Gedurende de lerarenopleiding heb ik die ambitie bijgesteld, omdat ik tijdens de stagelessen voelde dat het niet dát was waarvoor ik in de wieg was gelegd. Daarom ben ik na mijn studies Germaanse filologie communicatiewetenschappen gaan studeren, omdat ik van taal hou en dat in combinatie met communicatie bredere mogelijkheden biedt.”

“Na veel sollicitatiebrieven (lacht) had ik het geluk dat mijn professor in Gent mijn naam doorgaf aan OVAM (Openbaren Vlaamse Afvalstoffenmaatschappij), die op dat moment iemand zocht voor communicatie en sensibilisering. En ik werd aangenomen! Puur toevallig belandde ik zo in de afvalverwerkingssector, want als 23-jarige is dat nu niet meteen het eerste waar je aan denkt. Het was voor mij een openbaring hoe boeiend die bleek te zijn. Ik zit er vandaag nog altijd in en ik blijf nieuwe dingen ontdekken. De liefde voor het Engels heb ik nog steeds, wanneer ik kennis mag doorgeven aan een collega in Ierland ben ik helemaal in mijn sas.”

Samen met de dochter op de schoolbank

“Vrije tijd? Die is er niet veel met drie kinderen, die allemaal nog thuis wonen en het zelf te druk hebben om je te helpen met het huishouden (lacht)! ’s Maandags naar de fitness en ’s zondags probeer ik 10 km te lopen. Tussendoor doe ik muziekschool, waarmee ik samen met mijn dochter begonnen ben. Voor sommige vakken zitten we samen in de klas. Zij speelt althoorn, mijn instrument is piano, bijzonder moeilijk moet ik zeggen (lacht). Zeker op latere leeftijd merk ik dat je hersenen dat niet meer zo goed oppikken. Twee handen, twee notenbalken, twee ritmes…als je dat nooit gedaan hebt pfft. Maar ik amuseer me daarmee en ik ga erop vooruit. Dat vind ik boeiend, bijleren. Misschien dat ik ooit die ten miles nog wel eens probeer.”

Doe mee!

Als wereldhaven is de haven van Antwerpen cruciaal voor de economische welvaart van het land. Daarvoor moet zij haar grondgebied blijven ontwikkelen in harmonie met natuur en milieu. Ontwikkeling Havengebied Antwerpen legt daarom beschermde leefgebieden aan, waarin fauna en flora weelderig  bloeien.

Daarnaast kan Moeder Natuur rekenen op ecologische havenhelden zoals Silvia. Mensen die de CO2-uitstoot drastisch verminderen en geen enkele grondstof verloren laten gaan zonder er elke morzel energie uitgeperst te hebben.

Ben jij of ken jij nog iemand die schadelijke stoffen onschadelijk maakt? Of iemand die zuinige energie opwekt? Laat het ons weten, want wie de havennatuur beschermt, verdient een bloemetje!

Start typing and press Enter to search