De roze containers van de nieuwe fusierederij Ocean Network Express (ONE) zijn op korte tijd uitgegroeid tot een maritieme hype. Onder voorbehoud van vertraging meert op 28 december zelfs een zeldzaam magenta schip aan in Antwerpen. Nochtans verliep de samensmelting van de Japanse rederijen NYK, MOL en K-Line moeizaam. De massale boekingen geraakten aanvankelijk te traag verwerkt en dat zorgde ook in de Antwerpse afdeling onder leiding van Tom Verbeke voor een turbulente opstartfase. Toch keerden personeel en directeur het tij, want de roze armada verwerkt in België tegenwoordig meer containers dan de drie rederijen dat voorheen samen deden.

Profiel

  • Naam: Tom Verbeke
  • Leeftijd: 52
  • Functie: Algemeen directeur
  • Bedrijf: Ocean Network Express

Verwezenlijkingen

  • Loodste zijn ploeg door loodzware opstartperiode
  • Maakte van drie losse afdelingen één geheel
  • Bouwt al 27 jaar trouwe en begripvolle klantenrelaties uit
  • Zorgt voor aangename werksfeer in het nieuwe kantoor

“Op het moment van de fusie werkte ik voor het hoofdkantoor van K-Line in Londen vanuit Antwerpen, waar ik een afdeling leidde die verantwoordelijk was voor sales, marketing en pricing in Noordwest-Europa. Bij het verdelen van de leidinggevende functies vroeg men mij vanuit Singapore met zachte dwang of ik het kantoor in Antwerpen wilde leiden. Ik had daar eerst wel wat bedenkingen bij, omdat de jobinhoud totaal anders is dan wat ik tot dan toe gewoon was.”

“ONE was weliswaar een project waar ik graag mijn schouders onder wilde zetten na 27 jaar voor K-Line gewerkt te hebben. Het is een compliment en een blijk van vertrouwen dat de directie dat aan mij vroeg. De consultants die het fusieproces begeleiden hebben mij wegwijs gemaakt in de wettelijke verplichtingen en officiële taken die nodig zijn om een bedrijf op te zetten. Voor de rest was het vooral veel zelf uitzoeken.”

Roze kerselaarcoalitie

“Ik heb mij laten vertellen dat de roze kleur – ik moet eigenlijk magenta zeggen – van ONE te maken heeft met de kleur van de Japanse kerselaar in de lente. Drie Japanse rederijen zijn samenkomen in iets nieuws en dat gebeurde in de lente (april 2018). Al was de hoofdbedoeling waarschijnlijk om te laten opvallen dat wij het graag anders doen. In het begin heeft iedereen ermee gelachen – wij incluis – maar nu hoor ik alleen maar mensen die zeggen dat het werkt.”

“Veel kennissen en familie van collega’s, voor wie containers een opvallende verschijning in het straatbeeld waren, sturen ons nu ineens foto’s van ONE-containers. Ze vallen dus zeker op en dat was de bedoeling. Klanten reageren er vaak ludiek op. Bij klantenbezoeken nemen we als geschenk weleens een miniatuurcontainer mee. Ofwel de magenta met witte letters, ofwel de grijze met roze letters. Elke klant waar we met een grijze komen, is bijna teleurgesteld. “Heb je geen roze bij?” vragen ze dan.”

Magenta schip naar Antwerpen

“Enkele schepen van onze vloot zijn ondertussen herspoten in het magenta en de nieuwbouwschepen krijgen dezelfde kleur. Je haalt een schip uiteraard niet uit de vaart om het roze te spuiten, dat doen we pas als er een gelegenheid toe is. Op 28 december vaart met de ONE Columba normaal gezien het eerste magenta schip naar Antwerpen. Het zal aanmeren aan kaai 913.”

“Ons gevoel voor humor en de collegiale werksfeer zijn hier de voorbije maanden cruciaal geweest om ons door de turbulente opstart te worstelen. Het is geen geheim dat we onze start voor een stuk gemist hebben. Niet alleen wij, over heel de wereld waren er opstartproblemen. Niemand binnen onze organisatie had ervaring met een fusie van zo’n omvang. Op een bepaald moment denk je dat je goed voorbereid bent en dat de data van de drie firma’s correct geïntegreerd zitten in het nieuwe verwerkingssysteem. Alle mensen hadden ook training gevolgd in dat nieuwe systeem.”

“Totdat de sluizen opengingen en de boekingen binnenstroomden. Al snel merkten we dat we niet in staat waren om die boekingen te verwerken aan dezelfde snelheid dan onze klanten gewend waren. Het nieuwe systeem was onvoldoende gekend en de integriteit van de data was niet altijd optimaal en dat bracht ons in de problemen. Een heel aantal mensen moest K-Line, NYK en MOL nog verder afwikkelen, terwijl ONE al volop aan het draaien was, ook dat zorgde voor problemen.”

Lawine

“Zo ontstond er een lawine-effect dat begon op de boekingsdienst. Als expediteurs of bedrijven hun container boeken, verwachten zij binnen de 24 uur een bevestiging met hun referentiecode en alle praktische info waarmee zij hun transport voort kunnen regelen. Die bevestigingen liepen uit tot drie dagen en langer. Onze klanten begonnen reminders te sturen en op de duur zagen we door de bomen het bos niet meer. Onze boekingsdienst heeft ongeveer een maand nodig gehad om alles op punt te krijgen.”

“Eenmaal de boten vertrokken waren, schoof de lawine op naar de documentatieafdeling, want onze klanten moesten te lang op hun Bill of Lading (bevestiging dat de vracht aan boord is) wachten. Voor sommige zaken waren wij afhankelijk van afdelingen elders in de wereld, die evenzeer in de problemen zaten. Daarna kwam de facturatie aan de beurt en zo bleef de sneeuwbal maar rollen.”

“Het doet mij plezier dat onze ploeg mij vanwege mijn aanpak tijdens die opstart tot havenheld nomineerde. Ik heb mijn buikgevoel gevolgd en de dringendste problemen eerst aangepakt. Mensen hebben altijd de neiging om het zich persoonlijk aan te trekken als er iets in het honderd loopt. Ik probeerde hen uit te leggen dat dat níet hun fout was, dat dit tijdelijk was en dat ik supertevreden was over het werk dat ze leverden.”

Groepsgevoel van gedeelde miserie

“Die gedeelde miserie creëerde wel een groepsgevoel. Iedereen heeft enórm hard gewerkt, er zijn overuren en feestdagen gewerkt. Ik ben zeer dankbaar en fier hoe die ploeg dat doorstaan heeft. Dagenlang zitten ‘stompen’ zonder dat je een effect van dat werk ziet, is demotiverend. Iedereen heeft het desondanks volgehouden. Ook ik heb het bij momenten moeilijk gehad en vele slapeloze werknachten doorgemaakt. Dat was veruit het zwaarste wat ik ooit heb meegemaakt en dat mag het van mij blijven (lacht). Gelukkig was het thuis altijd een rustpunt, mijn vrouw accepteerde het dat ik zelfs op vakantie voortdurend de e-mails opvolgde.”

“Vanaf juni begon het te keren. Mede doordat klanten afhaakten of alleszins hun boekingen bij ons verminderden. Ik was wel aangenaam verrast hoe trouw en begripvol velen van hen waren. “We kennen jullie, we hebben er vertrouwen in dat dat goed komt. Als we kunnen helpen door nu een beetje minder te boeken, komen we later terug.” Nu we uit die moeilijke periode zijn, houden ze effectief woord. We boeken nu volumes die hoger zijn dan de som van de drie rederijen. Er is nog een aantal zaken te stroomlijnen, dat is normaal na zo’n fusie, maar nu zitten we toch al in een positieve flow.”

Doe mee!

Ruim 142 000 mensen werken direct of indirect voor de haven van Antwerpen. Haar efficiënte ligging vlakbij de Schelde is een absolute aantrekkingspool voor nieuwe bedrijven en daar speelt Ontwikkeling Havengebied Antwerpen op in door bijkomende ruimte voor havenontwikkeling te voorzien. Daardoor blijft zij een thuishaven voor een groot stuk van de Vlaamse werkgelegenheid.

Rederijen stellen een significant deel van het maritieme personeel tewerk en dankzij joviale leiders als Tom blijft dat werk aangenaam. Zij creëren gemotiveerde teams die zelfs onder de moeilijkste omstandigheden de vele uitdagingen die de haven hen voorlegt overwinnen.

Zoals Tom zijn er nog havenhelden die een collegiale werksfeer scheppen. Of die nieuwe jobs creëren en talent en kans geven. Wie is jouw havenheld(in)? Laat het ons weten en wij maken werk van een passend eerbetoon!

Start typing and press Enter to search